dan kan hij zo weer de stalling in en dan isie maar weer uit de straat.
Morgen gaan we weer verder met het laatste stukje autoweg, om thuis te komen.
en hebben toen het meer rond gelopen met de klok mee, links om dus. dit was mij aangeraden door iemand van de camping, een erg handige informatie. Het was een mooi blauw meer, met rondom bergenen aan een kant het dal. Het eerste stuk ging best wel omhoog, maar hierna was het kaasie, bijna geen klimwerk meer.
zoals de preekstoel en het orgel, maar dit vonden we wel erg mooi. Toen de trappetjes weer af. nog even gepind bij de bank, want we gaan morgen weer richting huis en de camping moet nog worden betaald. toen maar weer terug naar de camping, waar het erg warm was en onder tussen de wolken waren opgelost.
de "Muttersberg" het zou een wandeling van 3 uur worden, naar boven en vandaar naar beneden lopen. Broodjes gesmeerd en belegt met Salami en Pindakaas en de koffie was op dus hebben we maar melk in de thermoskan gedaan, dit ging ook erg goed. Boven even genieten van het uitzicht 
en toen maar op pad. Eerst langs een breed grindpad en daarna sloegen we af naar beneden Route 10 genaamd "Armatin Höhenweg" een mooi en smal pad, soms steil met veel kiezels, dit ging over in een bospad en kwamen op een splitsing. Onze weg ging recht door, maar hier stond op het bord dat die gespert was. Wat doen we, gaan we door of gaan we over op de andere weg? We besloten door te lopen endit maar te ervaren, we kunnen tenslotte altijd terug. Later op de weg was er een bergstorting geweest die we (gelukkig) gemakkelijk konden overbruggen. Het was verder een heel mooi afwisselend pad. Onderweg de broodjes (zonder gat) opgegeten ze waren weer lekker. zo gingen we naar beneden en kwamen weer bij het begin van de kabelbaan uit. Hier vandaan naar de camping gelopen. Ons van de schoenen ontdaan en boodschappen gedaan bij een héle grote Inter Spar. Vanavond was er een Waldhoorn concertje
op de camping waar de campingbaas in speelt , was wel een leuk tijd verdrijf.
hierna zijn we naar een camping gaan zoeken we vonden het nu wel welletjes en zijn op camping Sonnenberg aangekomen in Nüziders in Voralberg. Dit ligt vlak bij Bludenz en als het weer mee zit, het regent nu, dan blijven we hier tot maandag, afwachten dus. Het is een mooie camping met héél véél wandel mogenlijkheden. Als het morgen droog is vullen we onze rugzakken weer en gaan er op uit.
Met dat we bezig waren werdt het steeds lichter dus ook blauwer, en ja hoor de zon ging schijnen. Het werd zo heet dat we de schaduw op gingen zoeken en op z’n Spaans verder gingen, traquilo dus. Lekker geluncht in de schaduw.We waren lekker op tijd klaar. Hierna nog ff gerelaxt en wat gelezen. Ik heb de camping maar even betaald, dan hebben we daar geen omkijken meer om. Ondertussen kwamen Joop, Renate en Petra weer terug op de camping die het ook erg warm hebben gehad. We zitten nog ff na te praten en dan komt de eigenaresse van de camping met 5 stukken taart aan, die voor ons bedoeld waren. We waren echt verbaast, maar het was wel erg lief van haar. We denken dat het is omdat wij weg gaan. Ondertussen begint het weer te regenen en te onweren dus ff naar binnen. Maar vanavond gaan we weer lekker uit eten op de camping.
“Lago Ritorto” waarna we via de hoge weg
naar “Malga Valchestria”, waar we onze meegenomen broodjes hebben verorberd. Dit was ook een hut waar je kon overnachten zonder bediening, je moet zelf koken en je eigen slaapzak meenemen, maar dit hebben wij maar niet gedaan omdat we niet in de middag wilde slapen. Hierna via “Malga Ritorto” naar M. di Campiglio gelopen langs een mooie niet te steile weg naar beneden. Dit was een wandeling van 3½ uur dus viel de afstand/tijd wel mee deze keer. Hierna hebben we de rugzakken in de auto gezet en van schoenen gewisseld. Toen nog even in M. di Campiglio rond gelopen, een lekkere ijscoup genuttigd in een gelateria. En hierna nog een cadeautje gekocht, toen weer terug naar de auto. Onderweg boodschapjes gedaan, want je wil ook wat eten, toen naar de camping, waar Petra ons opwachten, want die was niet mee vandaag.
Hierna is er wat gewinkeld, juist toen we een winkel in wilde gaan mochten we niet naar binnen, sluitingstijd, bah zal je altijd zien. Hierop besloten we toen alvast naar het meer van Caldonazzo te rijden om dit daar te gaan bekijken en wat te eten. Na een 20 min. rijden arriveerden we daar en kwamen bij een restaurantje die wel een hele lekkere geur verspreiden, dus wilde de auto niet meer verder en stopte op de parkeerplaats. Het was geen slechte keuze, we hebben hier lekker gegeten. Na het eten hebben nog wat rond gelopen, maar het was toch wel een beetje warm zo’n 35 graden. Maar goed dat er airco in de auto zat, was er tenminste een beetje verkoeling. En gingen weer naar Trento om toch weer de winkel in te gaan die we wilde. Nog wat rond gelopen en toen maar weer terug naar de camping waar het voor de verandering regende.
is met ons erop. Na deze afslag ging het alsmaar naar beneden,
over een mooie glooiend pad kwamen we langs de “Corona Rossa”
dit is een verticale rotswand en komen we op een soort alm terecht op “Malga Vallesinelli di Sopra” waar we nog wat gerust hebben. Hier komen div. wegen bij elkaar. Via de weg met de naam “Giro Delle Cascate” naar M. di Campiglio, een hele mooie weg. Op een gegeven moment kwamen we bij een overhellende rots, waar je onder door loopt en waar ook een bankje stond waar we ff op gingen zitten. 
Met dat we daar zaten begon het te regenen, dus stonden we daar toevallig droog en bleven daar wachten tot het droog werd, dachten wij. Dit duurde een beetje lang, en we besloten toen om maar de regenkleding aan te trekken om weer de wandeling door te zetten, maar dan in de regen. 
Het was wel een goede beslissing, want de regen stopte na een paar minuten. Ook dit is weer een mooie weg die wel een beetje op Luxemburg lijkt en erg geleidelijk naar beneden loopt dus erg gemakkelijk. Kwamen hier nog een meisje met haar vader en moeder tegen waarvan het meisje op haar sokken liep en pa de schoenen vast had, we vonden dit wel een beetje raar! Verder naar beneden kwamen we aan in M. di Campiglio. Al met al een mooie wandeling. Onder weg naar huis hebben we ook nog 1½ uur stil gestaan vanwege een ongeluk met 2 vrachtwagens die frontaal op elkaar waren gebotst,
dus kwamen we wat later op de camping als we verwachten.
en direct daar achter het “Lago Gelato” 
ook hier weer mooie vergezichten, geweldig wat een mooie bergen en meren hier, fascinerend. Hierna dachten we alleen maar naar naar beneden te hoeven lopen, maar wat schets onze verbazing, we moeten nog hoger, waar Petra wederom niet blij mee was. Maar ja, wat moet je, je wil toch verder, en dit deden we dus maar. Dit was niet zo hoog als de eerste klim gelukkig. Dus waren we dit snel vergeten en gingen weer dalen, dit ging ons verder goed af. Kwamen lang nog een meer, “Lago Lambin” 
waar veel forellen in zwommen, er waren mensen brood in het water aan het gooien, waar de forellen op af kwamen, mooi gezicht was dit. Hier nog even gepauzeerd en dan maar weer verder. Toen nòg een meer “Lago Ritorto” hier vandaan was het nog een kwartiertje naar de “Telecabina Funivia 5 Laghi” waar we naar beneden moesten. Tussen deze twee banen was het 300 meter lopen, dus waren we weer snel bij de parkeerplaats waar de auto’s stonden. Vervolgens weer naar de camping. ’s Avonds zijn we uit wezen eten, Daphne en Jeroen trakteerde vanwege hun vertrek zondag.
Wat een gezellige stad is dit met leuke winkel straatjes en een drukke haven waar Jeroen nog een oud Verhoef bootje ontdekten. Een lekker Gelareria opgezocht, waar we een lekkere cup hebben uitgezocht en daarna op gepeuzeld, zo dat was lekker. Maar wat een rare bediende was daar we schoven twee tafels aan elkaar zodat we bij elkaar konden zitten en bovendien allemaal uit de zon, maar ja dat mocht niet van die madame, ze moest er tussendoor kunnen lopen, muts. Op deze manier zijn dus wel 7 klanten weggelopen die het zelfde deden als wij, lekker ding! Ze probeerde Fenna aan het lachen te maken, maar dit lukte haar niet, hi, hi. Hierna nog wat gewandeld. Plm. 17.00 uur weer naar de camping gereden, onderweg boodschappen gedaan in Tione. Op de camping wat gedronken en toen kwam Frans op het idee om pizza te gaan eten, waar iedereen het volkomen mee eens waren. Dus…. Lekker gegeten op de camping.
We zijn naar het dal van Genova geweest waar we al eens eerder zijn geweest, maar nu gaan we naar het einde van het dal. We parkeerde onze auto op de plaats waar we vorige keer zijn geëindigd, vandaar kun je met de bus naar het einde van het dal. Daar vandaan lopend naar beneden, 
langs de rivier met de vele watervallen. Het was weer een mooie wandeling van 4 uur.
dit is een hut in de bergen, waar we onze zelf mee genomen broodjes hebben opgepeuzeld. Hier waren een paar klimmers bezig die je zonder verrekijker bijna niet kon zien, knap dat ze dit zo kunnen, zijn z’n beetje 4 à 5 uur bezig zijn heen en terug, dit gevraagd ter plaatsen. 
Hierna weer verder naar “Rifugio Casinei”, (Petra had een hele goede dag, ze liep steeds vooraan met Daphne) ook dit is weer een hele mooie route. Toen het laatste stuk naar “Rifugio Vallesinella”. Hier een lekker ijsje genuttigd, hier konden we de bus terug nemen naar “Telecabine Grosté” waar onze auto’s stonden die ons weer naar de camping brachten. Na lekker gedoucht en een cappuccino genuttigd te hebben, zijn de dames aan het eten begonnen, Penne met spinazie, mozarella en gehakt. Dit was weer erg lekker. Tot morgen.
Dit laatste hebben we geweten, vooral voor Frans had dit geen leuke gevolgen, had hier veel last van, maar ja dit mocht de pret niet drukken. We waren nog wel op tijd terug voor de boodschappen. ’s Avonds gebarbecued, echt lekker. 
Een echte en een gas barbecue, de echte hebben we na het eten wat houd in gebrand erg gezellig.
maar ook van links en rechts komen er watervallen naar beneden razen. Erg mooi al dat water wat naar beneden valt, wat is de natuur toch mooi, bedankt! 
Op de terug weg even een ijsje gegeten en hierna weer terug naar de camping. Onderweg boodschappen gedaan. Hebben heerlijk gegeten, echt Hollands (gebakken aardappeltjes, bloemkool en een bal gehakt).
We keken onze ogen uit. Het zwaarst was het voor Jeroen die Fenna steeds mee moest nemen op z’n rug, en wat een verantwoording. Je kwam op de paden vele steile en moeilijke stukken tegen, dus petje af voor Jeroen. Met diverse stalen trappen was het ook wel leuk. Toen gingen we dalen vele rotsblokken die we moesten trotseren, maar nogmaals erg mooi. 
We kwamen bij dit meertje en moesten daarna nog een kleine klim doen om
over een kam te komen. Over de kam waren we er bijna. Net voor de baan was een restaurant waar we Petra trefte en waar we nog wat gezellig hebben genuttigd. Toen naar de baan terug waar we naar beneden gingen waar onze auto’s staan. We hebben ongeveer 6 uur over deze wandeling gedaan. Maar hebben erg genoten, een wandeling om naar terug te kijken.’s Avonds lekker uit eten bij de Pizzeria. 