Weer 3 dagen om, gaat veel te snel!

Woensdag 30 juli

Vandaag hebben de gezusters een wandeling uitgezocht van 3 uur, bij 5 Lachi ophoog en over de hoge weg terug naar de baan (beneden) lopen. Als dit maar goed gaat de tijden kloppen niet altijd in het boekje, we zullen zien. We gingen omhoog zoals gezegd, en via een relatieve vlakke weg naar een meertje toe

“Lago Ritorto” waarna we via de hoge weg

naar “Malga Valchestria”, waar we onze meegenomen broodjes hebben verorberd. Dit was ook een hut waar je kon overnachten zonder bediening, je moet zelf koken en je eigen slaapzak meenemen, maar dit hebben wij maar niet gedaan omdat we niet in de middag wilde slapen. Hierna via “Malga Ritorto” naar M. di Campiglio gelopen langs een mooie niet te steile weg naar beneden. Dit was een wandeling van 3½ uur dus viel de afstand/tijd wel mee deze keer. Hierna hebben we de rugzakken in de auto gezet en van schoenen gewisseld. Toen nog even in M. di Campiglio rond gelopen, een lekkere ijscoup genuttigd in een gelateria. En hierna nog een cadeautje gekocht, toen weer terug naar de auto. Onderweg boodschapjes gedaan, want je wil ook wat eten, toen naar de camping, waar Petra ons opwachten, want die was niet mee vandaag.

Dinsdag 29 juli

Vandaag hebben we allemaal geen zin en waren een beetje moe om te gaan wandelen. Dus besloten we om de auto te pakken en naar Trento te rijden, ook zouden we naar het meer van Caldonazzo gaan om dit eens te bekijken. Zo gezegd zo gedaan en gingen op pad om als eerste naar Trento te gaan. Daar aangekomen hebben we de auto in de parkeergarage gezet en zijn de stad in gelopen. Het is een mooie stad met hier en daar wat oudheden en leuke winkel straatjes. We hebben hier lekkere cappuccino gedronken.

Hierna is er wat gewinkeld, juist toen we een winkel in wilde gaan mochten we niet naar binnen, sluitingstijd, bah zal je altijd zien. Hierop besloten we toen alvast naar het meer van Caldonazzo te rijden om dit daar te gaan bekijken en wat te eten. Na een 20 min. rijden arriveerden we daar en kwamen bij een restaurantje die wel een hele lekkere geur verspreiden, dus wilde de auto niet meer verder en stopte op de parkeerplaats. Het was geen slechte keuze, we hebben hier lekker gegeten. Na het eten hebben nog wat rond gelopen, maar het was toch wel een beetje warm zo’n 35 graden. Maar goed dat er airco in de auto zat, was er tenminste een beetje verkoeling. En gingen weer naar Trento om toch weer de winkel in te gaan die we wilde. Nog wat rond gelopen en toen maar weer terug naar de camping waar het voor de verandering regende.

Maandag 28 juli

Vandaag met de “Spinale baan” omhoog vandaar via Lago Spinale weer naar M. di Campiglio gelopen, dit duurde plm 4 uur, maar ook weer een mooie wandeling.Vertrek 10.45 uur boven van de “Monte Spinale” via weg 331 naar Lago di Spinale die ook onder de “Groste” doorloopt, tot bijna aan de “Rif. G. Graffer al Groste”, net er voor een afslag rechts dit is dan weer weg 382. Dit zou een hoogte onderscheid van 50 meter moeten zijn, maar dit bleek toch anders het leek wel 300 meter, hier hadden we ons niet op ingesteld, maar ja wie A zegt moet ook B zeggen, dus gingen we toch maar door. Precies op de afslag stonden twee koeien te grazen waar ook een foto van gemaakt

is met ons erop. Na deze afslag ging het alsmaar naar beneden,

over een mooie glooiend pad kwamen we langs de “Corona Rossa” dit is een verticale rotswand en komen we op een soort alm terecht op “Malga Vallesinelli di Sopra” waar we nog wat gerust hebben. Hier komen div. wegen bij elkaar. Via de weg met de naam “Giro Delle Cascate” naar M. di Campiglio, een hele mooie weg. Op een gegeven moment kwamen we bij een overhellende rots, waar je onder door loopt en waar ook een bankje stond waar we ff op gingen zitten. Met dat we daar zaten begon het te regenen, dus stonden we daar toevallig droog en bleven daar wachten tot het droog werd, dachten wij. Dit duurde een beetje lang, en we besloten toen om maar de regenkleding aan te trekken om weer de wandeling door te zetten, maar dan in de regen. Het was wel een goede beslissing, want de regen stopte na een paar minuten. Ook dit is weer een mooie weg die wel een beetje op Luxemburg lijkt en erg geleidelijk naar beneden loopt dus erg gemakkelijk. Kwamen hier nog een meisje met haar vader en moeder tegen waarvan het meisje op haar sokken liep en pa de schoenen vast had, we vonden dit wel een beetje raar! Verder naar beneden kwamen we aan in M. di Campiglio. Al met al een mooie wandeling. Onder weg naar huis hebben we ook nog 1½ uur stil gestaan vanwege een ongeluk met 2 vrachtwagens die frontaal op elkaar waren gebotst,

dus kwamen we wat later op de camping als we verwachten.

Jeroen, Daphne en Fenna weg :(

Vrijdag 25 juli

Vandaag een mooie wandeling in petto. Naar M. di Campiglio, met de “Telecabina Pradalago” omhoog, dan naar de “Telecabina Funivia 5 Laghi”naar beneden. Dit is een rondwandeling van 4 ½ uur, die via enkele meren loopt.Het eerste stuk ging omhoog, maar verder omhoog dan we dachten, er kwam geen einde aan. Petra had hier veel moeite mee, maar is toch net als ons boven gekomen, klasse Petra. Hier lag het meer “Lago Serodoli”
en direct daar achter het “Lago Gelato” ook hier weer mooie vergezichten, geweldig wat een mooie bergen en meren hier, fascinerend. Hierna dachten we alleen maar naar naar beneden te hoeven lopen, maar wat schets onze verbazing, we moeten nog hoger, waar Petra wederom niet blij mee was. Maar ja, wat moet je, je wil toch verder, en dit deden we dus maar. Dit was niet zo hoog als de eerste klim gelukkig. Dus waren we dit snel vergeten en gingen weer dalen, dit ging ons verder goed af. Kwamen lang nog een meer, “Lago Lambin” waar veel forellen in zwommen, er waren mensen brood in het water aan het gooien, waar de forellen op af kwamen, mooi gezicht was dit. Hier nog even gepauzeerd en dan maar weer verder. Toen nòg een meer “Lago Ritorto” hier vandaan was het nog een kwartiertje naar de “Telecabina Funivia 5 Laghi” waar we naar beneden moesten. Tussen deze twee banen was het 300 meter lopen, dus waren we weer snel bij de parkeerplaats waar de auto’s stonden. Vervolgens weer naar de camping. ’s Avonds zijn we uit wezen eten, Daphne en Jeroen trakteerde vanwege hun vertrek zondag.

Zaterdag 26 juli

Vandaag hadden we geen van allen zin om te lopen, dus moesten we wat verzinnen om ons bezig te houden. We kwamen op het idee om naar Riva del Garda te gaan. Maar eerst moeste er gewassen worden en na het eten zouden we daar dan heen gaan. Het was iets van 45 km dus dit kon wel door de beugel, en zo zijn we dan na het eten vertokken plm. 13.00 uur. Via een mooie route kwamen we na een uur aan in Riva. De auto in de parkeergarage gedumpt, das makkelijk, want je hebt er dan geen omkijken meer naar. Wat een gezellige stad is dit met leuke winkel straatjes en een drukke haven waar Jeroen nog een oud Verhoef bootje ontdekten. Een lekker Gelareria opgezocht, waar we een lekkere cup hebben uitgezocht en daarna op gepeuzeld, zo dat was lekker. Maar wat een rare bediende was daar we schoven twee tafels aan elkaar zodat we bij elkaar konden zitten en bovendien allemaal uit de zon, maar ja dat mocht niet van die madame, ze moest er tussendoor kunnen lopen, muts. Op deze manier zijn dus wel 7 klanten weggelopen die het zelfde deden als wij, lekker ding! Ze probeerde Fenna aan het lachen te maken, maar dit lukte haar niet, hi, hi. Hierna nog wat gewandeld. Plm. 17.00 uur weer naar de camping gereden, onderweg boodschappen gedaan in Tione. Op de camping wat gedronken en toen kwam Frans op het idee om pizza te gaan eten, waar iedereen het volkomen mee eens waren. Dus…. Lekker gegeten op de camping.

Zondag 27 juli

Vandaag gaan Jeroen, Daphne en Fenna weer naar huis, en moesten bijtijds op, want ze willen op tijd vertrekken. Gisteren hebben ze de tent afgebroken en alle andere dingen in de auto gepakt. Jeroen wilde op 6.41 uur gewekt worden, dit is dan ook zo gebeurd. Brood gehaald door Joop. Iedereen ff wassen en aankleden, behalve Frans die kon er niet uitkomen. Fenna eten, Daphne en Jeroen eten en toen het afscheid, ze vertrokken om 8.20 uur en wij hebben hun toen uitgezwaaid. Het was toch ff wennen 3 personen minder, maar ja het is niet anders.Toen hebben wij gegeten en broodjes klaar gemaakt en dan op weg om te wandelen.We zijn naar het dal van Genova geweest waar we al eens eerder zijn geweest, maar nu gaan we naar het einde van het dal. We parkeerde onze auto op de plaats waar we vorige keer zijn geëindigd, vandaar kun je met de bus naar het einde van het dal. Daar vandaan lopend naar beneden, langs de rivier met de vele watervallen. Het was weer een mooie wandeling van 4 uur.

Donderdag 24 juli
Vandaag een beetje vroeger op als anders, want we gingen een wandeling doen waar we wat meer tijd voor nodig hebben. Even snel eten en weg naar M. di Campiglio.Daar de cabinebaan “Telecabine Grosté” genomen die ons naar 2442 meter bracht. Hoe hoger we gingen hoe mooier het werd, je kijkt je ogen uit zó mooi. Toen we boven waren op de “passo del Grosté” kon je de bergen in de sneeuw zien het was adembenemend zo mooi. Daar hebben we koffie gedronken met iets lekkers natuurlijk, zoals we zijn. Maar ja we moeten wel in de benen, want zo komen we niet verder. Dus op weg richting “Rifugio Tuckett” dit is een hut in de bergen, waar we onze zelf mee genomen broodjes hebben opgepeuzeld. Hier waren een paar klimmers bezig die je zonder verrekijker bijna niet kon zien, knap dat ze dit zo kunnen, zijn z’n beetje 4 à 5 uur bezig zijn heen en terug, dit gevraagd ter plaatsen. Hierna weer verder naar “Rifugio Casinei”, (Petra had een hele goede dag, ze liep steeds vooraan met Daphne) ook dit is weer een hele mooie route. Toen het laatste stuk naar “Rifugio Vallesinella”. Hier een lekker ijsje genuttigd, hier konden we de bus terug nemen naar “Telecabine Grosté” waar onze auto’s stonden die ons weer naar de camping brachten. Na lekker gedoucht en een cappuccino genuttigd te hebben, zijn de dames aan het eten begonnen, Penne met spinazie, mozarella en gehakt. Dit was weer erg lekker. Tot morgen.

Woensdag 23 Juli
Vandaag een rustig dagje. Lekker uitgeslapen ahum, 8.15 uur wakker 9 uur eten. Lekker koffie gedronken met gebak voor Joop en Frans de rest wilde niets, lekker goedkoop.Dus lekker rustige morgen. Hierna geluncht. ’s Middags dachten we nog een korte wandeling vanaf de camping te maken, maar dit viel toch anders uit dan we dachten, 3 uur geworden en een beetje verlopen, maar dit was niet het ergste. Toen we de goede weg hadden gevonden, was deze bijna onbegaanbaar. Op veel plaatsen was het pad overwoekerd met bramenstruiken en andere planten zoals brandnetels. Dit laatste hebben we geweten, vooral voor Frans had dit geen leuke gevolgen, had hier veel last van, maar ja dit mocht de pret niet drukken. We waren nog wel op tijd terug voor de boodschappen. ’s Avonds gebarbecued, echt lekker. Een echte en een gas barbecue, de echte hebben we na het eten wat houd in gebrand erg gezellig.

Het is hier erg mooi.

Maandag 21 juli

Vandaag zijn we naar het dal van Genova geweest hebben daar 4 uur gewandeld. Met de auto een stuk het dal in gereden en daar de vehicles geparkeerd, de wandelschoenen aan gedaan, rugzakken om en toen op pad via een smal pad de rivier langs (stroom opwaarts). In deze rivier zitten diverse watervallen, maar ook van links en rechts komen er watervallen naar beneden razen. Erg mooi al dat water wat naar beneden valt, wat is de natuur toch mooi, bedankt! Op de terug weg even een ijsje gegeten en hierna weer terug naar de camping. Onderweg boodschappen gedaan. Hebben heerlijk gegeten, echt Hollands (gebakken aardappeltjes, bloemkool en een bal gehakt).

Dinsdag 22 juli.

Een mooie wandeling uitgezocht. Daphne wou een wandeling doen met Via Ferrata, in Madonna di Campiglio met de kabelbaan “Paradalago” om hoog. Daar een rondwandeling waar je eerst moest klimmen naar een top van de berg “M. Zeledria, daarna dalen naar een meer “Lago Securo”, hierna weer naar de kabelbaan terug. Petra is achter gebleven die wou niet mee, hade vorige wandeling waarschijnlijk teveel gedaan. Wij op pad naar boven dit was best wel zwaar en koste veel energie, maar dit hadden we er graag voorover, want we werden beloond met héle mooie vergezichten. We keken onze ogen uit. Het zwaarst was het voor Jeroen die Fenna steeds mee moest nemen op z’n rug, en wat een verantwoording. Je kwam op de paden vele steile en moeilijke stukken tegen, dus petje af voor Jeroen. Met diverse stalen trappen was het ook wel leuk. Toen gingen we dalen vele rotsblokken die we moesten trotseren, maar nogmaals erg mooi. We kwamen bij dit meertje en moesten daarna nog een kleine klim doen om over een kam te komen. Over de kam waren we er bijna. Net voor de baan was een restaurant waar we Petra trefte en waar we nog wat gezellig hebben genuttigd. Toen naar de baan terug waar we naar beneden gingen waar onze auto’s staan. We hebben ongeveer 6 uur over deze wandeling gedaan. Maar hebben erg genoten, een wandeling om naar terug te kijken.’s Avonds lekker uit eten bij de Pizzeria.

Zondag 20 juli
Lekker ontbeten voor de eerste keer met z’n 8en. Hierna de rugzakken gevuld voor de eerste wandeling in Italië. We zijn gereden naar Pinzolo waar we de kabelbaan naar boven hebben genomen en dit ging in 2 etappes de eerste een cabine en de tweede een banklift (4 persoons). Die ons op 2101 mtr. bracht. Natuurlijk even koffie/chocolade gedronken aldaar. Hierna de wandeling begonnen. Het eerste stuk was best steil met losse stenen, dus oppassen geblazen, maar niemand gevallen, behalve Joop die gleed onderuit achterover op z’n gat in het gras. Maar dit had gelukkig geen consequenties voor hem. Lachend ging hij weer verder en wij ook. Was een mooi uitzicht op het dal, maar jammer van de sommige lage bewolking. Langs leuke paadjes gingen we naar beneden. Onderweg geluncht. Aangekomen na 600 mtr. gedaalt te hebben kwamen we aan bij het tussen station. Hierna moesten we nog 700 mtr. dalen, Petra is toen met de cabinebaan naar beneden gegaan, waarna wij weer verder zijn gelopen. Het laatste stuk was best steil op bepaalde stukken, onderweg ff aardbeien plukken, het laatste stuk was het toch een beetje afzien. Terug bij de kabelbaan gekomen zat Petra daar al te wachten op ons, waarna we aan de overkant wat hebben gedronken. En nu weer terug naar de camping om lekker te douchen etc.
Tot horens,Renate, Joop, Petra, Jeroen, Daphne, Fenna, Hetty en Frans.

Zaterdag 19 juli
Opgestaan gewassen en ontbeten. Heb de Blog bijgewerkt en bij de receptie van de camping kon ik het op internet zetten, erg handig, dus dit maar ff gedaan. Toen ik daar 2 min. Zat kwamen net Joop, Renate en Petra binnen om zich aan te melden, dit vonden ze ff vreemd ik achter de receptie dit hadden ze niet verwacht, vond het wel grappig.Even verder Blog bijwerken en toen maar weer naar de camping, waar de fam. De tent(en) aan het opzetten waren. Was wel leuk een ander zien werken al jeukte mijn handen. Toch maar ff een helpende hand geboden. Tussendoor nog even koffie gedronken, en ja hoor, alles stond na een uur of 2. Hierna hebben we met z’n alle gegeten, dit was weer best gezellig. ’s Middags inkopen gedaan bij de Euro Spar in Tione. Ook nog even dit stadje doorgelopen, want Petra moest een nieuwe zonnebril en we waren opzoek naar een restaurantje voor het avondeten, maar hebben die daar niet gevonden. Terug bij de camping heb ik bij de receptie gevraagd of er een restaurant in de buurt was, en ja hoor zelfs op loopafstand dit was Il Favo een dorpje ernaast. Langs de rivier liep je naar dat restaurant plm. 15 min. Hebben daar lekker gegeten Rundvlees van de grill. Maar we moesten in het donker terug over het onverlichte fietspad, maar was geen probleem.Op de camping nog wat gedronken, daarna het bedje in.

Donderdag 17 juli

Vanmorgen op tijd op, want we gaan vandaag naar Daré in Italië. Alles opgeruimd/ingepakt, gisteren al het een en ander opgeruimd. We gingen om plm. 9.45 op pad om via Innsbruck, waar we voor de laatste keer in Oostenrijk hebben getankt (goedkoper) en via de Brenner naar Italië te gaan en nu ging alles (gelukkig) goed met de auto. Onderweg hebben we op een parkeerplaats een broodje gegeten, daar waren we toen echt aan toe. Daarna weer verder, ja, daar stond het op het bord Trento Centro, die afslag moesten we nemen. Nu nog 48 km binnendoor dan zijn we er. Om 14.30 uur waren we dan ook op de camping, het is op het eerste gezicht een leuke en goede camping, naar dat moeten we nog verder ondervinden. Hup tentje en caravan neergezet, we hadden geluk dat onze gereserveerde plaatsen vrij waren, dan hoeven we later niet te verkassen, das mooi toch. Het kan ook eens mee zitten. Daarna ff wat gedronken en boodschapjes gedaan. Morgen nog een dagje met z’n vijfjes, en dan is de Fam. Porte ook gearriveerd. Straks lekker slapen en morgen weer gezond op.

Laterzz

Vrijdag 18 juli

Geen bijzondere dag vandaag, morgens broodjes gehaald bij de campwinkel, daarna ontbeten. Toen even boodschappen gedaan bij de Coöp en Spar in Tione, konden we mooi vergelijken, maar niet veel prijsverschillen. Rondje camping gedaan, ff kijken wie en wat er allemaal was op de camping. Hierna geluncht. In de middag zijn we naar Pinzolo en Madonna di Campiglio geweest om ons een beetje te oriënteren, maar als ik eerlijk ben zijn dit niet ècht bijzondere plaatsen, we waren zo uitgekeken en Madonna zijn we niet eens uitgestapt. Een warboel van wegen, je kunt echt zien dat dit een wintersportplaats is. Daarna weer terug naar de camping. We zullen hier best mooi kunnen wandelen maar daarover later.
Nienke, heb je een leuke verjaardag gehad? Jammer van het mindere weer hè!
Tot laterzz

Auto is weer terug!!!!

Vanmorgen gebeld met de garage en ………….. ja, yippie hij is klaar, dus ik met Jeroen naar Innsbruck gescheurd om de auto op te halen we gingen om 9.30 uur weg en waren om 11.30 uur weer terug, en het was goedkoper dan ze hadden verteld, dus mooi mee genomen na al die sores. Eindelijk weer gaan en staan waar we willen, das best aangenaam. Toen we terug kwamen hebben we de tent van Daphne en Jeroen afgebroken, want die slapen vannacht in de caravan bij ons, omdat we morgen vertrekken richting Italië. Maar hopen dat we nu wel over de Brenner kunnen/mogen ;-) . Hierna zijn we naar Hintertux gereden en daar nog een wandeling gemaakt, was erg mooi daar. Eindelijk echte bergen, met rotswanden en hoger dan 2200 meter! Hèhè, ook Daphne is weer blij! (zouden ze in Italië ook hoger zijn dan hier in het dal?) We hebben tijdens die wandeling broodjes gegeten op een pad dat naar het dal loopt, lekker midden op het pad, dat maar voor één wandelaar tegelijk was gemaakt. Leuk als er mensen langs moeten :). De wandeling was erg mooi met veel watervallen. Sneeuw was er boven in overvloed, je kunt er zelfs skiën, maar zo hoog zijn we niet geweest hoor. Toen we bijna beneden waren moesten we over een bruggetje en dat wiebelde als je eroverheen liep. Leuke mogelijkheid voor Frans en Daphne om Hetty even op de kast te jagen. Dus Frans in de aanslag met de camera en Daphne een paar stappen van het bruggetje vandaan, om te wachten op Hetty die het bruggetje over zou steken. Toen ze kwam aanlopen wachtte Daphne tot ze halverwege het bruggetje was en liep toen ook de brug op, om vervolgens te gaan springen. Hetty schrok zich lam, zoals gewoonlijk bij wiebelende dingen :), en Frans maakte snel een foto van dit spektakel.

Beneden in Hintertux moest Daphne bij het zien van een grote trampoline even springen, dus even de conditie testen. Die was wel erg slecht gesteld, heel anders dan bergwandelingen. Fenna mocht ook nog even meehoppen. Dat vond ze wel helemaal geweldig! Net een constante lachbatterij die meid :)

Morgenochtend dus op naar de Brenner en dan hop naar Italië, de zon tegemoet! Dus Joop, jammer maar we staan al op de camping als jullie aankomen zaterdag, sorry.

ff kijken of ze in Italië ook internet hebben op de camping zodat we jullie kunnen bezig houden met leesvoer, misschien tot morgen.

Hetty, Frans, Daphne, Jeroen en Fenna.

Dinsdag 15 juli

Vandaag zouden we naar de kabinebaan in Ramsau gaan. ’s Morgens lekker ontbeten, lunchpakketje mee en hop op weg naar de kabinebaan. Maar wat schetst onze verbazing, althans die van Daphne als ze op de geplande route kijkt die Frans aangeeft? Dat is een hele andere route dan die we gisterenavond in gedachten hadden! Staan we bij de verkeerde baan. En het is niet eens een kabinebaan, maar een stoeltjeslift, en niet één waarbij we gezellig met zijn tweeën of met zijn vieren kunnen zitten, nee, je moet helemaal alleen! Alleen Jeroen mocht met twee, want die had het rugzitje met daarin Fenna op schoot.

Ach ja, al met al dus gewoon maar deze kabelbaan genomen en een nieuwe route uitgestippeld. Bovengekomen vermaakte Fenna zich in een schommelstoel, terwijl paps, mams, opa en oma zich te goed deden aan een warm drankje.

Daarna in de benen en maar eens een eerste poging wagen om weer beneden te komen. Om 12.30 uur werd ik gebeld door de Volvo Assistance, dat de auto alwéér niet klaar was, dat het onderdeel niet is gearriveerd, maar morgen zal hij klaar zijn. Wat een domper weer niet klaar. We gingen verder langs mooie bospaden en ietwat steile hellingkjes daalden we af naar onze eerste stopplek: een boerenkar :) alwaar we een lekker broodje oppeuzelden en ons tegoed deden aan perziken. De wespen hebben ons gezelschap gehouden en waren niet weg te slaan. Fenna vindt dat wandelen maar wát geweldig. Alles om haar heen houdt ze goed in de gaten vanaf haar troon op papa’s rug. De rest van de route liep via Hainzenberg en boven Zell am Ziller langs weer terug naar de kabelbaan. We moesten hiervoor langs drassige gladde paadjes en dwars door de weilanden die erg steil geheld waren en dus moesten we goed opletten waar we onze voeten zetten. Terug bij de kabelbaan nog even langs de suup, maar die was dicht, dus dan maar een ijsje. Oh wat vervelend! Daarna een andere suup opgezocht en terug naar de camping voor een heerlijke relax middag en barbecue. En afwachten of we gebeld worden dat de auto klaar is.

Tot morgen

Een paar dagen voorbij

Vrijdag 11 Juli.

Vandaag gaan wij vertrekken richting Insbruck, nadat we alles te hebben ingepakt gingen we om 10.00 uur op pad. We hadden de verkeerde weg genomen die we niet hadden bedoeld, maar ja zo komen we er ook. We zouden door het Tannheimer tal gaan, maar miste de afslag naar Reutte. We reden ope een vierbaans weg en konden dus niet zo goed keren en zijn dus maar door gereden om over Oy naar Reutte te rijden was wel iets om maar was wel wat makkelijker te rijden met de caravan. Hier vandaan over de Fernpass gereden en daarna over Nassereith naar Telfs dit is weg 189. toen hebben we borden Insbruck gevolgt, op de snelweg hebben we op een parkeerplaats lekker in de schaduw gepicknickt, want wet was best wel warm in de zon. Het was omstreeks 1 uur en de camping die we voor ogen hadden was 20 km verder, we zijden tegen elkaar, het is wel erg vroeg hè, zullen we een camping in Italië gaan opzoeken? Zo gezegd zo gedaan en gingen weer op pad. We volgde de borden Insbruck, Brenner. Alles ging voorspoedig totdat we bij de peage kwamen, toen 100 meter ervoor de motor inhield, wij hebben betaald en konden de auto met caravan nog maar net weg krijgen uit de betaal hokjes en daarna direct rechts aan de kant gezet (het was 14.00 uur). Motorkap open de zag dat de motor erg onrustig liep (leek wel op 3 poten te lopen). Ik zei dit word helemaal niks meer en we hebben de de Volvo assistance gebeld die vervolgens iemand zouden sturen. Na een half uurtje daar gestaan te hebben heb ik de auto weer gestart en na onze verbazing liep deze weer normaal. Wij weer gebeld voor te annuleren en dat we verder gingen. Dit avontuur heeft 10 km geduurd en stonden weer stil met het zelfde probleem. Toen maar weer gebeld om het toch maar weer ingang te zetten (het was 14.45 uur). Het zou plm 1½ tot 2 uur duren voor er iemand zou komen. Na 2 uur gebeld hoe het nu zat, vertelde ze dat het fout was gegaan met de aanmelding (ze hadden het bij de Duitse WW aangemeld!) en zouden dit nu direct bij de Oostenrijkse WW aanmelden, met excuses, waar we niets aan hebben naruurlijk. Na 1½ uur kwam hij uiteindelijk en kon toen ook niets zien en horen, de motor liep immers weer normaal. Maar heeft de computer er aangehangen en concludeerde dat e bobine voor de 2^e cilinder stuk was. Hij stelde voor om achter hem aan te rijden en te kijken of het probleem zich weer ging voor doen. Na de volgende afslag hebben we weer gekeken en deed de motor het nog steeds goed, hij zei dat hij verder niets kon doen, dus waren we weer bij af. Hij weg en we besloten om terug te gaan naar Insbruck om daar een garage op te zoeken, we starte de auto en…… weer het zelfde probleem, Potjandorie en die WWacht was al weer weg, wat nu? 15 min verder kwam jij boven met een andere auto met pech, wat een geluk en sprak hem aan en kwam na dat die ander geholpen was. Heeft toen geadviseerd om er niet me verder te rijden omdat de schade dan groter word, dus heeft hij de sleepdienst gebeld en di waren er ¾ uur later. Die hebben ons naar de garage gesleept. Inmiddels was het 19.00 uur. De garage heeft een hotel geregeld, die vervolgens ons heeft opgehaald, Hotel Stols hete dit en we hadden kamer 310 op de bovenste verdieping. Mooie kamer met douche en wc èn een heus balkon. Hier hebben we voor dat we gingen slapen nog een wijntje gedronken. Het was een innoverende dag zo. We hebben div. malen contact gehad met Daphne en Jeroen die in het Zillertal camperen. Die komen morgen ons en de caravan ophalen en komen dan op de camping bij hun te staan zolang de auto in reparatie is.

Tot morgen.

Zaterdag 12 juli,

’s morgens om 8 uur wakker en na wassen en scheren aan het ontbijt, lekkere broodjes met div. soorten beleg. Na het ontbijt gebeld met Daphne en Jeroen ff de tijd doorgeven hoe laat ze komen om ons op te halen. Nadat ze zijn gearriveerd zijn we naar de garage gegaan om de caravan en de spullen uit de auto op te halen. Nadat we gesproken hebben met de garage dat de auto maandag naar de Volvo in Insbruck gaat. Toevallig belde de Volvo naar de garage hoe het erbij stond en ook het voorval hebben besproken van hoe wat waar. Hierna zijn we vertrokken naar de camping waar we de caravan hebben neergezet en de voortent eraan hebben gezet zitten we nu daar verder is er weinig die dag gebeurt. We zijn in afwachting op nieuws van de Volvo. Wat boodschappen gedaan om het weekend te overleven.

Morgen gaan we uit eten en…… papa betaald.

Tot morgen

Zondag 13 juli

Toen we wakker werden regende het en dit heeft het de hele dag gedaan. Zijn toen maar naar het zwembad gegaan een paar kilometer terug het dal in, was wel duur vonden wij, 3 uur voor 18,60 met 2 volwassenen. Maar ja je wil toch wat. `s avonds lekker gegeten, het was veel te lekker, dus veel te veel gegeten. Morgen is Nienke jarig, dus ff bellen dus.

Oberstdorf Nebelhornbahn

Vandaag weer een hele mooie dag en hebben besloten om naar Oberstdorf te gaan en met de Nebelhornbahn naar de top te gaan plm 2200mtr. Dit gaat in 3 etappes. Maar voor dat wij omhoog konden, moesten we 1 1/2 uur in de rij staan en dat is best lang kan ik je zeggen. Maar ja als je nu eenmaal je zinnen daar op heb gezet dan zit er niets anders op.
Maar het was mooi weer en iedereen dach, laten we eens met de Nebelhornbahn naar boven gaan.
Het was het dubbel en dwars waard, zo mooi daar boven, we hebben echt genoten. Maar zoals ik al zei, 3 etappes 1e naar het middelstation, toen overstappen op de volgende gondel die ons verder naar boven bracht, hierna nog eens overstappen naar de top, en dit was best hoog en echt op de top! Wat een uitzicht zeg, in een woord geweldig! Zijn hier vandaan een etappe naar beneden gelopen, toen met de gondel weer een etage naar beneden gegaan en het laatste stuk gelopen naar Oberstdorf. ben onderweg nog gestruikeld en heb mijn knie een beetje geschaafd, maar valt erg mee hoor, loop nog prima.

Morgen vertrekken we richting Italie, eerste stop is nog in Oostenrijk Camping Innsbruck Kranebitten, hier blijven we in ieder geval tot maandag. Zoals het er naar uitziet kunnen we de blog daar voortzetten, dus ff afwachten.

Hopelijk tot morgen.

Van de Walmendingerhorn naar Baad

Vanmorgen Brood gehaald en lekker rustig gegeten en koffie gedronken en.... wat zullen we vandaag gaan doen. We hebben besloten om van de Walmendingerhorn naar Baad te gaan lopen, een wandeling van 4 1/2 uur over de toppen naar Baad. Het lijkt ons een mooie wandeling en bij nader inzien hadden we gelijk het was een fantastische wandeling, die we niet hadden willen missen. We gingen met de (gratis) bus naar Mittelberg en dan met walmendingerhornbahn omhoog naar 1999 mtr. hier ff een plaspauze en toen op weg, je kon vanaf de bahn zien hoe het eerste stuk gaat en dat was best steil omhoog. Maar ja, wie A zegt moet ook B zeggen, dus gingen we op weg.
Het eerste stuk was best een beetje saai maar op de eerste top is dit totaal veranderd, we kwamen in een hele andere wereld wat fauna betreft (Sietie we hebben aan je gedacht). Er waren bloemen in overvloed zoals Alpenroos, Enzia, Blaassilene, Gletsjerranonkel, Tijmbladige ereprijs, Stengeloze gentiaan, Hemelsleutel etc. Een ontzettende mooie fauna. Het ging omhoog en dan weer naar beneden, het was een soort van golvende beweging. De Muttelbergkopf was de hoogste en bij de Ochsenhofer Scharte moesten we afslaan om weer in Baad terecht te komen. Hier hebben we een welverdiend aardbeien ijs met slagroom gegeten. Toen maar weer terug met de bus naar de camping.

Tot morgen

Starzlachklamm

Vandaag was het weer een dag van plussen en minnen, wat het weer betreft, Maar ze hebben beloofd dat het beter wordt. We zijn daarom in de auto gestapt en een auto ritje gemaakt naar Reute in Oostenrijk plm 65 km verderop. Het is in de richting van waar we straks ook op moeten en op de kaart stond niet aan te raden voor caravans. Dit hebben we gelijk kunnen checken. Conclusie, het is een beetje overdreven, we kunnen er makkelijk rijden straks, scheelt een stuk omrijden. Op de terugweg zijn we naar de Starzlachklamm geweest, daar ook een rondje gewandeld door de klamm. Hebben ook nog wat gedronken bij Alpenblick. Het was wel een mooie wandeling, maar niet zo mooi als die van de Breitachklamm. Terug gekomen op de camping was de Nederlandse jeugd bezig een bordje te plaatsen met de tekst

"IK BEN CHRISTEN VRAAG MIJ WAAROM!", wij vonden dit echt TOP, dat deze jeugd er zo voor uit wil en durft te komen.

Nog meer regen

Regen regen en nog eens regen

Ja, inderdaad het was een dag om snel te vergeten. Ze zeggen dat het morgen beter wordt, maar ja......
We hebben er maar een stadjes dag van gemaakt. Obertsdorf en Sonthofen bezocht.
Verder was er niet zoveel te vermelden, dan alleen dat we er ook boodschappen hebben gedaan. We hopen dat we morgen weer kunnen en mogen wandelen.

Kuhgehrenspitze

Vandaag een kleine wandeling van plm 2uur ivm het wetter, ja kun je hebben toch. Maar ook wel een mooie wandeling, deze was ook niet zo moeilijk, dit was ook zo geplant.
We moesten de wandeling zo af kunnen breken, ze hadden nl in de middag regen en misschien onweer voorspeld. Maar we kwamen toch waar we wilden komen nl op de "Kuhgehrenspitze" kijk maar naar het filmpje.

Hierna moesten we wel een beetje doorlopen, want het werd toch wel erg donker. Onderweg begon het te regenen, dus poncho aan.

We waren wel optijd terug bij de Kanzelwandbahn. Hier begon het toen hard te waaien en de bahn stond stil en we konden niet naar beneden. Maar we hadden onze boterhammen bij ons, die we daar hebben opgepeuzeld met lekkere eigen gemaakte koffie, die we natuurlijk ook bij ons hadden. Hierna ging de bahn weer, die we maar genomen hadden. Beneden aangekomen was de temperatuur best aangenaam plm 26 gr. Op de camping hebben we lekker geluierd en dit verhaaltje geschreven. Voor morgen is er niet veel goeds voorspeld, het zal wel stadjesweer worden, jullie horen het morgen wel wat het is geworden.